Din Kardesime
Talûmar edilmis yıkık bir kentin enkazındayım..
Ötelerden süzülen kusların izleri var sadece..
Ve nicesi,çağlar nehirler firarında..
Uzanıp tutsam karanlığı,söküp çıkarsam aydınlığı yitik bakıslardan..
Bakışların odağında gizlenen,kanadı kırık,can evinden vurulmus yuvaları boş geçmeden haykırıversem gözlerimin anlamıyla kahpe vurgunlara..
Ben kendimi bırakıversem de,hey hat deyip hakkı yüceltsem..
Kalbimde evlâ sayıp o kutsal inancı,boşverebilsem aşkı .. acısını..
***
Ben bir gün gözlerimi açsam..
Bir vurgunun ortasındayım..
Kanadımı çırpmaz mıyım..?
Kurtulmak adına kahretmez miyim kendimi?
Demek ki benimsememişiz gözleri donuk,kalbinden yara alan gençleri
Belanın binbir türlüsünü salana..Cezanın en büyüğü kardeşlik inancıyla koyulmadık mı yoksa yola..
Biz içten pazarlıksız bağlanmadık mı..?
Ve sen ey Din Kardeşim..!
Sen benim yüreğimin hayat pınarısın..
Benim kanamadığım sevdaya sen kandın..
Kanayan her bir zerrenle baş koydun sevdamıza..
Ve La Tahzen!İnnellahe me'as-sabiriyn..
Ve mea'l mü'miniyn..
Sonuna ermesek de sûlhumuzda zafer bizim değil mi?
***
Biz mutlu sonun başlangıcındaki genç mücahitleriz..
Rabbimizin en büyük müjdesi bizimle değil mi?
En büyük dost..En büyük müjde..En büyük silah bizdeyken ve biz sırtlarımızda arımızı,şerefimizi yüklenmişken,yok olsa da her bir yanımız..Zafer hakkın değil mi?
Zafer Hakkın Değil Mi..???
Bu kutsal sevdayı taşıyabilen bizler..Gayrı neyden korkar olduk?
En büyük aşk sarmadı mı bizi?
Biz ki ölüme meydan okurken,ölüme vesile olan kurşunlardan mı kaçarız?
Biz dualarda ölümün en hayırlısını dilerken,ölümden korkmadık ki..
Biz bedenimizi silah bildik,dinimize siper ettik..
Ve en büyük aŞkla aŞklandık..
Başkası ve sair...
Mehtap
Yorum